Fisk- og sælkeraverslunin Aldan í Spönginni er eins árs. Þeir Páll Fannar Pálsson og Haraldur Geir Hafsteinsson, eigendur Öldunnar, segja að tíminn hafi flogið þetta fyrsta ár og í viðtali við mbl.is kemur fram hjá þeim að Grafarvogsbúar eigi sinn þátt í að móta framboðið og vöruvalið í versluninni á þessu fyrsta ári. Hafið var áður í Spönginni þar sem Aldan er núna. „Tíminn hefur flogið áfram og þetta hefur verið bæði skemmtilegt og lærdómsríkt ár,“ segir Páll Fannar Pálsson við mbl.is en tekið er fram í viðtalinu að þeir félagar séu jafnan kallaðir Palli og Halli. Fram kemur hjá þeim að þeir hafi bætt við nýjum réttum og vörum á þessu fyrsta ári meðal annars með hliðsjón af óskum og ábendingum viðskiptavina. „Við erum fyrst og fremst ótrúlega þakklátir fyrir þær frábæru viðtökur sem við höfum fengið,“ segja þeir í viðtalinu við mbl.is. „Sérstaklega er ánægjulegt að sjá sömu andlitin aftur og aftur. Það skiptir okkur gríðarlega miklu máli að fólk sé ánægt og vilji koma aftur. Við höfum lagt mikinn metnað í að bjóða upp á ferskan fisk, spennandi fiskrétti og vandaðar sælkeravörur. Það er virkilega ánægjulegt að finna fyrir því trausti sem viðskiptavinirnir sýna okkur,“ segja þeir. Fram kemur í viðtalinu við mbl.is að á næstu dögum munu jólavörur bætast við úrvalið, meðal annars reyktur og grafinn lax, sósur og jólasíld sem fékk sérlega góðar viðtökur fyrir jólin í fyrra. Þá verður einnig boðið upp á humar og humarsúpu. Grafarvogur.net óskar þeim félögum innilega til hamingju með eins árs afmæli Öldunnar. - JGH

Jónas Sen fer á kostum á visir.is í lýsingum sínum á tónleikum Daða Freys Péturssonar með Sinfóníuhljómsveit Íslands sem haldnir voru í síðustu viku. Jónas gefur tónleikunum fimm stjörnur en lýsing hans á tónleikunum er með þeim hætti að það er ekki annað en hægt að segja frá henni hér á Grafarvogur.net (og eflaust líka margir Grafarvogsbúar á tónleikunum). En gefum Jónasi Sen orðið: „Steikt ýsa með sítrónupipar getur verið góð. En steikt ýsa með mjög miklum sítrónupipar er ekkert endilega miklu betri. Í gegnum tíðina hafa popptónleikar með Sinfóníuhljómsveit Íslands einmitt einkennst af of miklum sítrónupipar. Hljómsveitin þekur aumingja poppsöngvarann í svo miklum pipar að hann verður óætur. Þetta var vissulega reynt á fimmtudagskvöldið. Sinfónían gerði heiðarlega tilraun til að gleypa söngvarann með roði og beinum, en komst fljótt að því að hægara er sagt en gert að kyngja rúmlega tveggja metra háum Sunnlendingi. ÓSÖKKVANDI Daði Freyr býr nefnilega yfir raddböndum sem eru ekkert venjulega voldug. Meðan við hin verðum hás við það eitt að kalla á hundinn, stendur Daði bara þarna eins og hann sé að bíða eftir strætó, opnar munninn og út kemur þessi billjón króna rödd — þétt, kristaltær og algjörlega áreynslulaus. Það hefði mátt bæta við heilli lúðrasveit, tveimur karlakórum og þotuhreyfli á sviðið, og samt hefði það ekki þaggað niður í Daða. Sinfónían var þó ekkert á þeim buxunum að gefast upp átakalaust. Útsetningarnar voru sumar hverjar svo stórkarlalegar að þær hefðu sómt sér vel í lokaorrustu í Hringadróttinssögu. Um leið voru þær bráðskemmtilegar. Sérstaklega var mikið stuð á málmblásurunum, sem blésu af slíkum móð að maður óttaðist um tíma að glerhjúpurinn á Hörpu myndi gefa sig. En allt kom fyrir ekki. Hljómsveitin gat hamast eins og hún vildi; röddin var alltaf ofan á. FÝLULEGIR TITLAR Svo er það sviðsframkoman. Daði er með einhverja mest afslöppuðu útgeislun sem sést hefur síðan letidýrið var skapað og plantað á trjágrein í aldingarðinum Eden. Hann var gjörsamlega laus við alla stjörnustæla og tilgerð, og virtist fyrst og fremst vera þarna af því að honum fannst þetta vandræðalega gaman. Og það smitaði. Jafnvel bældustu tónleikagestirnir í salnum voru farnir að brosa út að eyrum og kinka kolli í takt. Þessi taumlausa lífsgleði kom á óvart þegar rýnt var í lagalistann: „I’m Fine“, „I’m Not Bitter“, „I Don’t Wanna Talk“ og loks „I’m Out and I Wanna Go Home“. Þetta er ekki lagalisti poppstjörnu; þetta er innri einræða manns sem hefur verið dreginn nauðugur í leiðinlegt matarboð, stendur úti í horni með volgt hvítvínsglas og þráir ekkert heitar en að komast heim í náttfötin. Lögin sjálf, sem flest eru úr smiðju Daða og meðhöfunda hans, eru auðvitað samin til þess eins að draga fólk út á dansgólfið. Fingraför hans eru svo greinileg að hvert þeirra þekkist á fyrsta takti, og það var ómögulegt að fá nóg af þeim. Söngurinn og sjarminn voru þannig að maður hefði glaður hlustað á Daða syngja símaskrána allt kvöldið. ÞAÐ HÆGÐIST Á Kærkomin pása var þó tekin frá látunum í laginu „Feel It“, þar sem dregin var fram þessi líka gullfallega og viðkvæma harpa og sett í stórt hlutverk. Þarna virtist sem Sinfónían hefði skyndilega fengið þá byltingarkenndu hugdettu að kannski þyrftu ekki allir níutíu hljóðfæraleikararnir að spila á sama tíma. Útkoman var hreinasta unaðsstund þar sem tónlistin fékk loksins að anda, án þess að nokkur væri að blása í básúnu beint í hnakkann á manni. ina lagið á dagskránni sem Daði átti engan þátt í að semja var „Rólegur kúreki“ eftir þau Bríeti og Pálma Ragnar Ásgeirsson. Í grunninn er þetta lágstemmt og fallegt trúbadorlag, en þarna missti Sinfónían sig aðeins í ákafanum. Strengjasveitin réðst á lagið af slíkri ástríðu að það var engu líkara en hún ætlaði að knúsa kúrekann til bana. Til að kóróna veisluna mætti svo Ásdís á sviðið og tók lögin „Náum aðeins andanum“ og „Feel the Love“ með Daða. Þvílík söngkona! Hún söng ekki bara með raddböndunum heldur með öllum líkamanum. Það var eins og hún sjálf hyrfi og aðeins röddin væri eftir. ÚTGÖNGUBANN Þegar líða tók á kvöldið reyndi Daði að gefa salnum kurteislegar vísbendingar um að kominn væri háttatími með því að syngja „I’m Out and I Wanna Go Home“. Áhorfendur í Eldborg vildu ekki heyra á það minnst. Þeir neituðu alfarið að hreyfa sig úr sætunum og tóku Daða í raun í gíslingu með lófataki. Allt ætlaði svo um koll að keyra í seinna aukalaginu — sjálfu Eurovision-laginu „Think About Things“ sem heimsfaraldurinn rændi af okkur á sínum tíma. Á þeim tímapunkti fóru hlutirnir úr böndunum. Enginn vissi lengur hver var að skemmta hverjum; virðulegir hljóðfæraleikarar í kjólfötum, Daði og áhorfendur voru öll komin í eina allsherjar, tjúllaða sveitaballsstemningu. Eftir tónleikana keyrði ég skjálfandi í Aktu taktu með „Think About Things“ á fullu í hátölurunum. Stúlkan sem afgreiddi mig brosti, og ég sá hana taka dansspor meðan hún útbjó súkkulaðisjeikinn minn. Ég fékk hann því bæði hristan OG hrærðan. Namm. NIÐURSTAÐA: Stórfenglegt kvöld. Sinfónían mætti með allt sitt stórskotalið, en Daði Freyr gekk af velli sem óumdeildur sigurvegari — án þess að hafa svo mikið sem þurft að bretta upp ermar.

Það var líflegur og sneisafullur salur af áhugasömum tónelskandi hlustendum á bókasafninu í Spönginni í Grafarvogi í dag þegar nokkur af vinsælustu lögum Björgvins Halldórssonar voru flutt af þeim Sigvalda Helga Gunnarssyni, söngvara og gítarleikara, og Leifi Gunnarssyni kontrabassaleikara. Björgvin var goðsögn í heimi íslenskrar tónlistar en hann féll frá í apríl á þessu ári. Hinn mikli fjöldi sem mætti og hlýddi á lög meistarans á bókasafninu í dag segir sína sögu um vinsældir hans. Þessi söngdagskrá bar yfirskriftina Á Dægurflugum og var frá kl. 13:15 til 14:00. Björgvin skildi eftir sig fjöldan allan af dásamlegum dægurperlum sem lifa með þjóðinni. Hann var í mörgum af vinsælustu hljómsveitum landsins seinni hluta 20. aldarinnar. Má þar nefna Brimkló, Ðe lónlí blú bojs og HLH flokkinn. Rödd Björgvins var einstök og eitt af einkennum hennar var hve auðvelt var að greina texta lagannna sem hann söng; svo skýr var rödd meistarans. Falleg og góð stund á bókasafninu í Spönginni í dag. - Magnús Ásgeirsson / JGH

Það er kraftur í Lions-klúbbunum tveimur í Grafarvogi þessa dagana. Eftir viku, fimmtudagskvöldið 12. nóv. , verða stórtónleikar í Grafarvogskirkju til styrktar BUGL og viku síðar, eða laugardaginn 21. nóv. verða klúbbarnir, Fjörgyn og Fold , með ókeypis blóðusykurmælingar í anddyri Húsgagnahallarinnar við Bíldshöfða en þetta er árlegt verkefni klúbbanna og er liður í baráttunni gegn sykursýki. Gildi blóðsykursins segir til um hvort viðkomandi leynist með sykursýki 2. Mjög þarft verkefni og verðmætt að hvetja sem flesta til að nýta sér þetta tækifæri og staldra við þennan laugardag í Húsgagnahöllinni og láta kanna blóðsykurinn. TÓNLEIKARNIR NÆSTA FIMMTUDAGSKVÖLD Annars er undirbúningur á fullu fyrir hina árlegu stórtónleika Lionsklúbbsins Fjörgynjar nk. fimmtudagskvöld í Grafarvogskirkju þar sem hver stórstjarnan af annarri stígur á stokk og tekur lagið. Þarna mæta þau Dísella, Gissur Páll, Hebbi, KK, Mugison, Páll Óskar og Rebekka Blöndal og gera kvöldið eftirminnilegt. Miðasala er núna í fullum gangi á Tix.is og að sögn Lions-manna hafa þessir tónleikar fest sig rækilega í sessi og mikill áhugi á þeim. Stórtónleikar í kirkjunni eftir viku og ókeypis blóðsykurmælingar eftir hálfan mánuð í Húsgagnahöllinni.  Það er sannarlega kraftur í klúbbum Lions í Grafarvogi. - JGH

Það er alltaf eitthvað kraftmikið og skemmtilegt þegar ungt fólk hrindir af stað herferð um að ná einhverju fram. Þessar tvær 15 ára stúlkur í Borgahverfinu í Grafarvogi eru gott dæmi um það. Þær hafa hafið einhvers konar grasrótarherferð um að fá strætó aftur í Borgirnar í Grafarvogi og biðla til allra Grafarvogsbúa um að leggja málinu lið og senda tölvupóst á borgarstjóra, borgaryfirvöld og Strætó um að kippa þessu í liðinn. Þær heita Auður Andradóttir og Júlíana Hrefna Gunnarsdóttir og hafa meira að segja útbúið og látið prenta einblöðung með fyrirsögninni Strætó aftur í Borgirnar. Og það sem meira er; þær munu ganga í hús á næstunni og dreifa boðskapnum.

Fisk- og sælkeraverslunin Aldan í Spönginni er eins árs. Þeir Páll Fannar Pálsson og Haraldur Geir Hafsteinsson, eigendur Öldunnar, segja að tíminn hafi flogið þetta fyrsta ár og í viðtali við mbl.is kemur fram hjá þeim að Grafarvogsbúar eigi sinn þátt í að móta framboðið og vöruvalið í versluninni á þessu fyrsta ári. Hafið var áður í Spönginni þar sem Aldan er núna. „Tíminn hefur flogið áfram og þetta hefur verið bæði skemmtilegt og lærdómsríkt ár,“ segir Páll Fannar Pálsson við mbl.is en tekið er fram í viðtalinu að þeir félagar séu jafnan kallaðir Palli og Halli. Fram kemur hjá þeim að þeir hafi bætt við nýjum réttum og vörum á þessu fyrsta ári meðal annars með hliðsjón af óskum og ábendingum viðskiptavina. „Við erum fyrst og fremst ótrúlega þakklátir fyrir þær frábæru viðtökur sem við höfum fengið,“ segja þeir í viðtalinu við mbl.is. „Sérstaklega er ánægjulegt að sjá sömu andlitin aftur og aftur. Það skiptir okkur gríðarlega miklu máli að fólk sé ánægt og vilji koma aftur. Við höfum lagt mikinn metnað í að bjóða upp á ferskan fisk, spennandi fiskrétti og vandaðar sælkeravörur. Það er virkilega ánægjulegt að finna fyrir því trausti sem viðskiptavinirnir sýna okkur,“ segja þeir. Fram kemur í viðtalinu við mbl.is að á næstu dögum munu jólavörur bætast við úrvalið, meðal annars reyktur og grafinn lax, sósur og jólasíld sem fékk sérlega góðar viðtökur fyrir jólin í fyrra. Þá verður einnig boðið upp á humar og humarsúpu. Grafarvogur.net óskar þeim félögum innilega til hamingju með eins árs afmæli Öldunnar. - JGH

Jónas Sen fer á kostum á visir.is í lýsingum sínum á tónleikum Daða Freys Péturssonar með Sinfóníuhljómsveit Íslands sem haldnir voru í síðustu viku. Jónas gefur tónleikunum fimm stjörnur en lýsing hans á tónleikunum er með þeim hætti að það er ekki annað en hægt að segja frá henni hér á Grafarvogur.net (og eflaust líka margir Grafarvogsbúar á tónleikunum). En gefum Jónasi Sen orðið: „Steikt ýsa með sítrónupipar getur verið góð. En steikt ýsa með mjög miklum sítrónupipar er ekkert endilega miklu betri. Í gegnum tíðina hafa popptónleikar með Sinfóníuhljómsveit Íslands einmitt einkennst af of miklum sítrónupipar. Hljómsveitin þekur aumingja poppsöngvarann í svo miklum pipar að hann verður óætur. Þetta var vissulega reynt á fimmtudagskvöldið. Sinfónían gerði heiðarlega tilraun til að gleypa söngvarann með roði og beinum, en komst fljótt að því að hægara er sagt en gert að kyngja rúmlega tveggja metra háum Sunnlendingi. ÓSÖKKVANDI Daði Freyr býr nefnilega yfir raddböndum sem eru ekkert venjulega voldug. Meðan við hin verðum hás við það eitt að kalla á hundinn, stendur Daði bara þarna eins og hann sé að bíða eftir strætó, opnar munninn og út kemur þessi billjón króna rödd — þétt, kristaltær og algjörlega áreynslulaus. Það hefði mátt bæta við heilli lúðrasveit, tveimur karlakórum og þotuhreyfli á sviðið, og samt hefði það ekki þaggað niður í Daða. Sinfónían var þó ekkert á þeim buxunum að gefast upp átakalaust. Útsetningarnar voru sumar hverjar svo stórkarlalegar að þær hefðu sómt sér vel í lokaorrustu í Hringadróttinssögu. Um leið voru þær bráðskemmtilegar. Sérstaklega var mikið stuð á málmblásurunum, sem blésu af slíkum móð að maður óttaðist um tíma að glerhjúpurinn á Hörpu myndi gefa sig. En allt kom fyrir ekki. Hljómsveitin gat hamast eins og hún vildi; röddin var alltaf ofan á. FÝLULEGIR TITLAR Svo er það sviðsframkoman. Daði er með einhverja mest afslöppuðu útgeislun sem sést hefur síðan letidýrið var skapað og plantað á trjágrein í aldingarðinum Eden. Hann var gjörsamlega laus við alla stjörnustæla og tilgerð, og virtist fyrst og fremst vera þarna af því að honum fannst þetta vandræðalega gaman. Og það smitaði. Jafnvel bældustu tónleikagestirnir í salnum voru farnir að brosa út að eyrum og kinka kolli í takt. Þessi taumlausa lífsgleði kom á óvart þegar rýnt var í lagalistann: „I’m Fine“, „I’m Not Bitter“, „I Don’t Wanna Talk“ og loks „I’m Out and I Wanna Go Home“. Þetta er ekki lagalisti poppstjörnu; þetta er innri einræða manns sem hefur verið dreginn nauðugur í leiðinlegt matarboð, stendur úti í horni með volgt hvítvínsglas og þráir ekkert heitar en að komast heim í náttfötin. Lögin sjálf, sem flest eru úr smiðju Daða og meðhöfunda hans, eru auðvitað samin til þess eins að draga fólk út á dansgólfið. Fingraför hans eru svo greinileg að hvert þeirra þekkist á fyrsta takti, og það var ómögulegt að fá nóg af þeim. Söngurinn og sjarminn voru þannig að maður hefði glaður hlustað á Daða syngja símaskrána allt kvöldið. ÞAÐ HÆGÐIST Á Kærkomin pása var þó tekin frá látunum í laginu „Feel It“, þar sem dregin var fram þessi líka gullfallega og viðkvæma harpa og sett í stórt hlutverk. Þarna virtist sem Sinfónían hefði skyndilega fengið þá byltingarkenndu hugdettu að kannski þyrftu ekki allir níutíu hljóðfæraleikararnir að spila á sama tíma. Útkoman var hreinasta unaðsstund þar sem tónlistin fékk loksins að anda, án þess að nokkur væri að blása í básúnu beint í hnakkann á manni. ina lagið á dagskránni sem Daði átti engan þátt í að semja var „Rólegur kúreki“ eftir þau Bríeti og Pálma Ragnar Ásgeirsson. Í grunninn er þetta lágstemmt og fallegt trúbadorlag, en þarna missti Sinfónían sig aðeins í ákafanum. Strengjasveitin réðst á lagið af slíkri ástríðu að það var engu líkara en hún ætlaði að knúsa kúrekann til bana. Til að kóróna veisluna mætti svo Ásdís á sviðið og tók lögin „Náum aðeins andanum“ og „Feel the Love“ með Daða. Þvílík söngkona! Hún söng ekki bara með raddböndunum heldur með öllum líkamanum. Það var eins og hún sjálf hyrfi og aðeins röddin væri eftir. ÚTGÖNGUBANN Þegar líða tók á kvöldið reyndi Daði að gefa salnum kurteislegar vísbendingar um að kominn væri háttatími með því að syngja „I’m Out and I Wanna Go Home“. Áhorfendur í Eldborg vildu ekki heyra á það minnst. Þeir neituðu alfarið að hreyfa sig úr sætunum og tóku Daða í raun í gíslingu með lófataki. Allt ætlaði svo um koll að keyra í seinna aukalaginu — sjálfu Eurovision-laginu „Think About Things“ sem heimsfaraldurinn rændi af okkur á sínum tíma. Á þeim tímapunkti fóru hlutirnir úr böndunum. Enginn vissi lengur hver var að skemmta hverjum; virðulegir hljóðfæraleikarar í kjólfötum, Daði og áhorfendur voru öll komin í eina allsherjar, tjúllaða sveitaballsstemningu. Eftir tónleikana keyrði ég skjálfandi í Aktu taktu með „Think About Things“ á fullu í hátölurunum. Stúlkan sem afgreiddi mig brosti, og ég sá hana taka dansspor meðan hún útbjó súkkulaðisjeikinn minn. Ég fékk hann því bæði hristan OG hrærðan. Namm. NIÐURSTAÐA: Stórfenglegt kvöld. Sinfónían mætti með allt sitt stórskotalið, en Daði Freyr gekk af velli sem óumdeildur sigurvegari — án þess að hafa svo mikið sem þurft að bretta upp ermar.

Það var líflegur og sneisafullur salur af áhugasömum tónelskandi hlustendum á bókasafninu í Spönginni í Grafarvogi í dag þegar nokkur af vinsælustu lögum Björgvins Halldórssonar voru flutt af þeim Sigvalda Helga Gunnarssyni, söngvara og gítarleikara, og Leifi Gunnarssyni kontrabassaleikara. Björgvin var goðsögn í heimi íslenskrar tónlistar en hann féll frá í apríl á þessu ári. Hinn mikli fjöldi sem mætti og hlýddi á lög meistarans á bókasafninu í dag segir sína sögu um vinsældir hans. Þessi söngdagskrá bar yfirskriftina Á Dægurflugum og var frá kl. 13:15 til 14:00. Björgvin skildi eftir sig fjöldan allan af dásamlegum dægurperlum sem lifa með þjóðinni. Hann var í mörgum af vinsælustu hljómsveitum landsins seinni hluta 20. aldarinnar. Má þar nefna Brimkló, Ðe lónlí blú bojs og HLH flokkinn. Rödd Björgvins var einstök og eitt af einkennum hennar var hve auðvelt var að greina texta lagannna sem hann söng; svo skýr var rödd meistarans. Falleg og góð stund á bókasafninu í Spönginni í dag. - Magnús Ásgeirsson / JGH

Það er kraftur í Lions-klúbbunum tveimur í Grafarvogi þessa dagana. Eftir viku, fimmtudagskvöldið 12. nóv. , verða stórtónleikar í Grafarvogskirkju til styrktar BUGL og viku síðar, eða laugardaginn 21. nóv. verða klúbbarnir, Fjörgyn og Fold , með ókeypis blóðusykurmælingar í anddyri Húsgagnahallarinnar við Bíldshöfða en þetta er árlegt verkefni klúbbanna og er liður í baráttunni gegn sykursýki. Gildi blóðsykursins segir til um hvort viðkomandi leynist með sykursýki 2. Mjög þarft verkefni og verðmætt að hvetja sem flesta til að nýta sér þetta tækifæri og staldra við þennan laugardag í Húsgagnahöllinni og láta kanna blóðsykurinn. TÓNLEIKARNIR NÆSTA FIMMTUDAGSKVÖLD Annars er undirbúningur á fullu fyrir hina árlegu stórtónleika Lionsklúbbsins Fjörgynjar nk. fimmtudagskvöld í Grafarvogskirkju þar sem hver stórstjarnan af annarri stígur á stokk og tekur lagið. Þarna mæta þau Dísella, Gissur Páll, Hebbi, KK, Mugison, Páll Óskar og Rebekka Blöndal og gera kvöldið eftirminnilegt. Miðasala er núna í fullum gangi á Tix.is og að sögn Lions-manna hafa þessir tónleikar fest sig rækilega í sessi og mikill áhugi á þeim. Stórtónleikar í kirkjunni eftir viku og ókeypis blóðsykurmælingar eftir hálfan mánuð í Húsgagnahöllinni.  Það er sannarlega kraftur í klúbbum Lions í Grafarvogi. - JGH

Það er alltaf eitthvað kraftmikið og skemmtilegt þegar ungt fólk hrindir af stað herferð um að ná einhverju fram. Þessar tvær 15 ára stúlkur í Borgahverfinu í Grafarvogi eru gott dæmi um það. Þær hafa hafið einhvers konar grasrótarherferð um að fá strætó aftur í Borgirnar í Grafarvogi og biðla til allra Grafarvogsbúa um að leggja málinu lið og senda tölvupóst á borgarstjóra, borgaryfirvöld og Strætó um að kippa þessu í liðinn. Þær heita Auður Andradóttir og Júlíana Hrefna Gunnarsdóttir og hafa meira að segja útbúið og látið prenta einblöðung með fyrirsögninni Strætó aftur í Borgirnar. Og það sem meira er; þær munu ganga í hús á næstunni og dreifa boðskapnum.